Stichting Aelserlei heeft in samenwerking met het Streekmuseum de Schippersbeurs het plan opgevat om de aloude Limburgse tradities in Elsloo terug te brengen. Als eerste werd het kamerschieten opgepakt.

Kamerschieten is een eeuwenoude traditie in Limburg. Hierbij wordt niet in de woonkamer of slaapkamer geschoten maar dit zijn vreugdeschoten die bij diverse gelegenheden worden afgevuurd. Dit gebeurd door door middel van kleine kruitkamers (bussen). Deze kamers worden gevuld met kruit en vervolgens met een leem of papierprop afgesloten. Ze worden vervolgens op rij tot ontploffing gebracht. Dit gebruik werd tot in de 60-er jaren ook in Elsloo gedaan. Zo werd op de Scharberg tijdens de processie wanneer het Allerheiligste bij een rustaltaar werd getoond, de kamerschoten afgevuurd.

Kamerschieten 
Voor de zevende keer op rij werd er op initiatief van de Stichting Aelserlei kamers geschoten. De leden van Stichting Aelserlei doen dat overigens niet zelf (dat is op termijn wel de bedoeling). Die zijn nog in de “leer”.

In Elsloo is namelijk de traditie eind jaren 60 afgebroken en is de kennis verloren gegaan. In Amby is de traditie echter altijd voortgezet. En het zijn de “kamerschieters” van
Amby die ieder jaar bereid gevonden worden deze taak ook in Elsloo uit te voeren.

Een kamer is een mini kanon uitgevoerd als een gegoten stalen bus met een lontgat. De bus wordt afgesloten met een leemprop en tot ontploffing gebracht.

 

De processie:

S’morgens vroeg worden door de buurtverenigingen en omwonenden de straten waar de processie langskomt met vlaggetjes versierd. Bij religieuze  monumenten  zoals het Heilig Hart Beeld en de kapel van Catsop worden rustaltaren ingericht. Hier stopt de processie om de te bidden en het allerheiligste te vertonen wat de pastoor in de processie draagt.

Bij twee rustaltaren (afhankelijk van de route bij de Aelserhof en de hof van Catsop) worden kamers geschoten.

De kamers worden geschoten in drie series. De eerste serie losse kamers (de kamers worden apart afgevuurd) als de processie bij het rustaltaar arriveert. De tweede losse serie als het Allerheiligste  getoond wordt  en de derde in de vorm van een reeks schoten (de kamers zijn met een kruitspoor verbonden)  als de processie weer vertrekt. De laatste reeks wordt met een extra zware slag afgesloten. Dat is de “Dikke Berta” (overigens genoemd naar een enorm kanon van de Duitsers in WO 1. )

 

Heilig Hart beeld op de hoek Stationstraat/schoolstraat.

Daalstraat Catsop zondag morgen 

Het kamerschieten.

Op de voorgrond leggen “Meesterschieters” Rob en Biek de laatste hand aan het kruitspoor voor de eindreeks. Alles wordt op droge kranten gelegd. Vocht is funest voor de werking van het kruit. Vandaar ook de emmers die over de gereed gemaakte kamers gezet worden in afwachting van hun schietbeurt. Op de achtergrond enkele “leerlingen” van Stichting Aelserlei.

De series zijn gereed.  De eerste serie is klaar om afgevuurd te worden . De tweede en de reeks staan nog onder de emmers. 

  

Meesterschieters Biek en Peter staan in afwachting. Duidelijk herkenbaar aan hun vesten. Onbevoegden mogen niet in de buurt van de kamers komen.

Bij de kapel staat een persoon die telefonisch het moment doorgeeft dat er geschoten kan worden. Vroeger gebeurde dat door het zwaaien met vlaggen of een zakdoek. Ook tradities gaan met de tijd mee (en hebben dat overigens altijd gedaan). Ook het middel om het kruit doen ontbranden. Vroeger gebeurde dat met een kacheltje waarin een pook aan een lange stok roodgloeiend werd gemaakt. Daarna volgde een gasbrander aan een lange buis. Nu is het al een gloeipunt gevoed door een kleine accu (in de tas bij Peter).

  

De eerste lading wordt geschoten. De grijze wolk is de kruidamp. De bruine wolk er boven is de leemprop die door de druk van de ontploffing de lucht wordt ingestuwd.

En dan de volgende. Eerst ziet men een kleine vlam, dan volgt de slag.

 

De omgevallen soldaten van de eerste reeks.

 

De tweede en de reeks staan nog onder de emmers.

De tweede reeks volgt.

En tenslotte de derde reeks. Men ziet het kruitspoor branden.

 

Uiteindelijk bereikt het vuur de “Dikke Bertha”.

Historie Kamerschieten

Tijdens schuttersfeesten andere plaatselijke feestelijke gebeurtenissen, hoort men wel eens luide knallen. Een kamer is oorspronkelijk de benaming voor het gegoten achterstuk van een kanon. Kanonnen werden in noodgevallen gebruikt voor de verdediging van huis en haard. De kamers werden ook gebruikt voor het vellen van bomen. Men maakte een gat in de boom en plaatste er de kamer in en de boom brak als een lucifer na de explosie.

Een kamer heeft een gewicht dat varieert van vier tot zes kilo. In het midden bevindt zich een gat van ongeveer drie centimeter doorsnee. De kamers worden voor een deel gevuld met zwart buskruit. Dat wordt afgedekt met papier. Daarbovenop komt een prop droge, gezeefde, fijne leem. Met een hete bout wordt de kamer tot ontploffing gebracht.